“a selo je moje cela Šumadija”

...eh, koliko puta me je ova krivina vidjela, a tek u kakvim sve stanjima i oblicima; kao dječačića (mršavica) kao izbjeglicu (kosturko) kao đaka (popara je zakon) kao tinejdžera (značiiii dizelaš) kao putnika (bosančeros) kao rođaka iz dijaspore (ugojen) kao familijarnog čovjeka (proširen) kao Oca (nikad veči) ...to be continued Veseo, tužan, snažan, umoran, sit, …

Continue reading “a selo je moje cela Šumadija”

Ja … 忍者, Jedan Dan

Naselje “Puhalo” je tih godina vrilo od djece i života, na svakom ćošku se nešto odigravalo, nisi mogao sve igrarije obići u jednom danu... autića/kamiona... pravljenje gradova od onih drva sa “Pilane”... klikera... partizana i njemaca... klisa... cure igrale špage, eme-esese, na jednom parkingu tenis, na drugom basket, na trećem nogomet... a kod Emira Čamdžića …

Continue reading Ja … 忍者, Jedan Dan